Vult mijn borst met een magische charme 
De sensatie van pijnlijke dingen ...
Onder de brandende heide worden rozen geboren ...
In mijn ogen vegen tranen. 

Wens! Vleugels uitgespreid! 
Wat breng ik in mij? 
Ik hoor stille monden, die fluisteren mysterieuze woorden
Die mijn wezen verstoren als een streling!

En, in deze angstige koorts die me binnendringt, 
gooi ik mijn lijkwade, mijn weide,
En ik ben niet langer, Liefste, ik mis je ...

Ogen branden in extase van liefde,
Mond om de zon, de vrucht, de honing te kennen
Ik ben de ruwe heide die opengaat in bloei!